8 Haziran 2011 Çarşamba


Offf yazamıyorum işte. Aklıma hiçbir şey gelmiyor ama yazma gerek yarına kadar. Peki neden yarına kadar? Çünkü her şeyin bir deadline’ı var değil mi?

Ama ben şu an tek satır yazacak güce bile sahip değilim sanki... hiç değilse başımdan geçenleri yazsam ya da bir hikaye uydursam yazsam. Olmazsa başka şeyler düşünürüz. Bu deadline’lar yaratcılığı sınırlandıran şeyler gibi alhissettiriyor ama aslında – bence – doğuma yardım eden ebe gibi doktor gibi bişey bunlar.

Feci halde ruhum sıkılıyor yapamadıkça ve yapamadıkça...

Birde bunun hesabını verdiğim kişi kendim değilim, kendime hesap veriyor olsam zerre sallamam, umursamam zira, kendime saygım yok, yok evet bitti kalmadı!

Ne var, kendine saygısı olmayabilir bir insanın, kendini umursamayan bi insanın saygı derdinde olması beklenemez!

Kendime kızıyorum. Çünkü hissetmemek ve yaşamamak için bazı duyguları, çaba harcadım.

Şimdi bu duyguları tekrar hissetmek zor zor zor, ay imkansız ayol!

Üf çok fena, ne olacak bilmiyorum.

Hemen 2 kelime yazsam, devam eder, evet evet!

İnanıyorum!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder